zaterdag 2 mei 2015

Hospital life

Ja hoor het is weer eens zover, tijd voor een enkeltje Erasmus MC. Maar mij hoor je niet klagen, ik ben al erg blij dat ik er bijna 1,5 jaar uit heb kunnen blijven. Het zat er ook wel aan te komen. Verkoudheidjes die niet helemaal over willen gaan, maar me ook niet ziek genoeg maken om me te vellen. 

Tot afgelopen 9 april, een paar dagen ervoor begon het met keelpijn wat snel overging in enorme hoestbuien. Die avond/nacht besloot ik na lang wikken en wegen toch maar de dienstdoende longarts in het EMC te bellen, daarbij uitgelegd wat er gaande was en dat ik inmiddels ook verhoging had. Na overleg met de arts zijn we naar het EMC gereden om het een en ander te laten checken.

Op de eerste hulp aangekomen om 01.15u mogen we gelijk doorlopen en voordat ik het weet zit er een infuus in, is er bloed getapt, worden mijn saturatie en hartslag in de gaten gehouden en krijg ik een stoot paracetamol. En dan is het wachten... er gaan uren voorbij terwijl ik wat probeer te slapen en Onno half hangend/slapend over het bed hangt. 

Om 5.00u komt de longarts weer terug met de uitslagen. Op de longfoto zijn geen schokkende dingen te zien, en ook de infectiewaarden van mijn bloed zijn niet verhoogd.
Toch moet ik blijven (wat ik stiekem niet verwacht/gehoopt had..maar volgens de arts wel vanzelfsprekend is..) omdat er sowieso al een opname gepland stond en omdat de koorts waarschijnlijk door een (griep)virus veroorzaakt wordt. Wanneer er dan nog een bacteriële infectie bij zou komen is het foute boel. 

Met een mondkapje op word ik vervolgens door de donkere en verlaten gangen van het EMC naar de afdeling gereden (best creepy), ik moet in de isolatie vanwege een mogelijke griepvirus.
Op de afdeling aangekomen worden we hartelijk ontvangen door de verpleger, krijgen we zelfs nog wat te eten en wordt er aangeboden om een stretcher voor Onno neer te zetten (die inmiddels ligt te slapen op mijn bed tot grote verbazing van de verpleging). 

Tegen de middag voel ik me weer steeds beroerder worden, en uit de resultaten van de temperatuurmeter is dat ook terug te zien 39,3 graden, (en ik was nog wel van plan om vandaag te gaan werken als ik me goed genoeg voelde..uhum) tijd voor een shotje paracetamol!

In die tussentijd krijg ik wat telefoontjes van lieve mensen, achteraf kan ik me daar maar weinig meer van herinneren en heb ik vast liggen ijlen..sorry daarvoor..ook kan ik mijn ogen (bijna) niet open houden en is mijn hartslag continu 130/140. Weer een ervaring rijker die ik niet al te vaak wil meemaken. 


                              En dan verstrijken de dagen in het ziekenhuis, veel slapen en series kijken. Hier en daar een
testje, waaronder een longfunctie die uiteraard flink gezakt is en nu dan toch verhoogde
ontstekingswaarden in mijn bloed. Ik bedenk me dat het maar goed is dat ik afgelopen donderdag eens een keer wel naar mijn lijf heb geluisterd en aan de bel heb getrokken. Ook de uitslag van een speekselkweek krijg ik na 5 dagen, het blijkt geen griep te zijn maar het Rhinovirus. Het medicijn Tamiflu kan gestopt worden (en ik maar de vogeltjes dans doen..dan moet ik me maar eens verdiepen in de karakter trekjes van een neushoorn). Nu dit bekend is mag ik ook eindelijk even van mijn kamer af, want het is ontzettend lekker weer buiten en een beetje frisse lucht is wel fijn. En ook mijn bezoekers hoeven niet meer van die ongemakkelijke mondkapjes op, al hield men zich daar toch al niet zo streng aan.

Op donderdag krijg ik te horen dat ik mijn kuur thuis mag voortzetten, joepie! En dat dit tegenwoordig supersnel geregeld kan worden, nog een keer joepie!
En mijn schatje is ook nog eens jarig vandaag! Als verassing heb ik samen met Sanne een plannetje gemaakt en wat mensen uitgenodigd. Het was een gezellig klein feestje wat we ervan gemaakt hebben.

Vrijdags dus lekker naar huis, nog even op ziekenbezoek bij m'n tante in het Daniel den Hoed, uiteraard met mondkapje op en s'avonds eindelijk weer eens wat fatsoenlijks gegeten bij mijn schoonouders.

De dag erna hou ik mij koest en laad ik me op voor de Color Run in ons stadje, super leuk!
Deze 5km leg ik wandelend af (samen met mijn schoonzus Sanne), maar wat een rotzooi is die kleurpoeder! Weer een vinkje erbij op mijn bucketlist en nu weet ik wat me te wachten staat tijdens de Color Run in Vlissingen die ik overigens wel rennend af wil leggen. 
De dag(en) erna ben ik niet veel waard, maar dat is niet erg. De antibiotica's maken me gaar en moe en bezorgen gebroken nachten. 

Die maandag sneuvelt mijn tweede infuus en kunnen we snel terecht in het plaatselijke
ziekenhuis, gelukkig lukt het in een keer een nieuwe te prikken.
Ik krijg vaak te horen dat ik een taaie huid heb (huh?)...nou geloof me, dat wil je niet horen als er net iemand in je vat loopt te roeren met een naald. 

De dagen gaan voorbij en dan is het ineens 23 april, de dag dat Claudia haar 30e verjaardag had moeten vieren. Een dag met veel lieve vrienden en familie om ons heen, op die manier kom je (en moet je) de dag wel door.
S'avonds gaan we op visite bij Bram, want die is tenslotte ook jarig deze dag, het was een rare maar toch ook wel een gezellige avond. 

Er verstrijken weer wat dagen met veel slapen, series kijken en hier en daar een klein feestje waaronder die van onze koning.
Helaas moeten we s'ochtends vroeg, voor we naar de vrijmarkt gaan, eerst even langs de eerste hulp in het Bravis zkh, infuus nummer 4 kan gezet worden.
Deze keer heb ik helaas minder geluk en prikt ze 2 keer mis, wat niet zo erg is maar wel wanneer er vloeistof onder je huid wordt gespoten (om te testen of tie goed zit..ai) en dit vervolgens niet weg kan. 


Dan gaan we door naar mijn schoonouders die in hartje centrum wonen en zo dus een plaatsje voor de deur hebben gereserveerd voor de verkopers Onno en Sanne, die overigens het geld ophalen voor The Air Team.

Ik ben ondertussen even op de bank gecrasht, echt slapen lukt niet maar ik rust op z'n minst een beetje uit. Het is best lekker weer buiten en vanuit de deurpost kijk ik s'middags naar de aapjes die schuifelend voorbij komen, wat een van mijn favoriete bezigheden is. 


En dan breekt de dag aan dat het laatste shotje antibiotica erin gaat en de laatste cassette op zijn eind loopt, dit is dan wel de bedoeling maar ook een must omdat ik een belletje krijg vanuit het EMC dat mijn leverfunctie verhoogd is. Maarja wat wil je na 13,2L Meropenem, 5,5L aan Fortum (Cefta) en nog een hoop andere zooi, dat lijkt me niet heel goed voor je. Volgende week nog maar eens testen of daar verbetering in komt. Nu eerst even lekker genieten van mijn mobiliteit en vrijheid!

6 opmerkingen:

  1. Wat kan ik zeggen......? Wat kan ik doen.....?
    Super trots op je! 😘

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Leuk geschreven, en tof dat je het overgenomen hebt! ;-) groetjes Jacques

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Leuk Marieke, om zo over jouw leventje te lezen met bijbehorende foto's!
    Gelukkig ben je nu lekker van je kuur af.

    X Marcia

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Hallo Marieke,
    Waardering voor wat je schrijft en deelt met anderen, hoop dat het goed met je gaat, groetjes,

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ik keek daarnet het filmpje van je zus op youtube, en dacht: even googelen of ze die longtransplantatie gehad heeft... Toen kwam ik hier. Mooi dat je de blog overgenomen hebt, heel knap, laat je toch de buitenwereld zien wat zo'n ziekte met je doet, maar ook hoe je je overal doorheen zet!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Hoi Marieke,

    Wat een mooie, heftige blog heb je! Ik ben benieuwd hoe het nu met je gaat.
    Daarnaast heb ik een vraag voor je. Ik ben zelf verpleegkundige in een ziekenhuis en ik ben bezig met om de hygiëne bij infuustherapie op de afdeling te verbeteren. Als onderdeel hiervan ben ik een poster aan het ontwerpen om meer bewustzijn te creëren. Op Google vond ik jouw prachtige foto (http://zusjesmetcf.blogspot.nl/2010/09/truus-infuus.html) en ik zou willen vragen of ik deze op mijn poster zou mogen gebruiken. Hij zou alleen op mijn afdeling komen te hangen en wordt niet verder verspreid. Ik hoor het graag!

    Groetjes en sterkte/beterschap,
    Linda

    BeantwoordenVerwijderen