vrijdag 6 februari 2015

D-day


Een "korte" (ik heb het echt beperkt proberen te houden) samenvatting van mijn schaatstocht op de Weissensee:

Vrijdag 30 januari 2015

4.30u de wekker gaat..en wat heb ik slecht geslapen, heb ik wel geslapen? De tactiek om mijn suiker niet laag te laten worden in de nacht is redelijk gelukt, maar heeft me wel wakker gehouden. Tot mijn grote teleurstelling heeft het ook nog eens gesneeuwd, uuhm het staat nog steeds te sneeuwen..zucht.

5.00u aan het ontbijt, geen pasta voor mij, maar een stuk of 5 boterhammen met kaas, een bak thee en een heel klein slokje koffie. 



Even een teamfoto er tussendoor
5.30u zo goed als aangekleed, 4 lagen thermo onder mijn Skate4Air pak, kniebescherming check, hoofdbescherming check, hoofdlampje, handschoenen, overhandschoenen, schaatsen niet geheel onbelangrijk met daaraan mijn transponder, natuurlijk mijn tasje vol reservemateriaal voor mijn pomp en meetapparaat, dextro en glucagen voor het geval dat.. 
Hopen maar dat ik niks vergeten ben..

6.00u onderweg met mijn tante, oom, Willemijn en Linda naar de Weissensee..dit is z'n 20 minuutjes rijden, gelukkig geen oponthoud door de sneeuw.



Pomp perikelen

Tiediedie!! Alarm alarm, voor de pompgebruikers onder ons een bekend irritant geluid..mijn suiker is veeeeeel te hoog. Het liefst gooi ik hem dan uit het raam maarja vrees dat ik m'n pomp toch echt nodig heb.





6.30u (gok ik) schaatsen aan, lamp aan en gaaaan, in het donker door de sneeuw richting start.
schaatsgroepje

8.00u, 9.00u, 10.00u, 11.00u, we zijn 50km verder, onze groep is zo'n beetje gehalveerd en geblesseerd en het sneeuwt nog steeds. Mijn suiker schommelt tussen de 13 en 20mmol en ik meet minimaal 2 keer per ronde, m'n benen voelen als lood, maar ik heb afgesproken met het medisch team dat zolang hij onder de 20mmol blijft ik kan blijven schaatsen.
De meting van 11u geeft 13.4mmol aan en dat hij dalende is, ik krijg het al spaansbenauwd (nee, niet door mijn longen..), hij zal toch niet te laag worden!! 
Hop dan maar 2 pannenkoeken met stroop erin. 

de beruchte pannenkoeken




10 minuten later, nog even meten voordat we aan de volgende ronde beginnen. 25.5mmol...shit.


time-out






11.45u nog steeds op 50km, wel heerlijk in een warme tent gezeten. Mijn Air Team vriendinnetjes druppelen ook 1 voor 1 binnen in de medische tent..en hebben daar gezellig met z'n allen een potje zitten janken.

Maar mijn suiker is inmiddels weer wat gedaald en ik mag weer..! Ook is het min of meer gestopt met sneeuwen.


62.5km, 75km, 87,5km jeeeej nieuw record! 100km! Target gehaald, yes! En we gaan nog even door, mijn suiker blijft de laatste rondjes stabiel rond de 14mmol en we glijden lekker. Frans en Ronald hebben alle rondes om en om het kopwerk verzorgt, en dat scheelt toch echt wel, al blijft het wennen aan hun schaatsslag. Corina en Sita hebben het ook goed vol weten te houden.


schaatsselfie met Jochem Uytdehaage

De laatste ronde hebben we heerlijk ontspannen met z'n viertjes geschaatst (Frans, Corina, Ronald en ik), ons target was toch al bereikt. 



17.30u het is al redelijk donker en de finish is in zicht.




112,5km in the pocket! 112,5km genoten van de sfeer en gezelligheid, doelgericht bezig geweest, lekker gekletst, mezelf niet in de penarie gereden, wel een beetje stijfjes maar dat hoort erbij, en heel veel aan Clau gedacht die mij samen met het team er doorheen hebben getrokken.  


Mijn dank is groot aan het medisch team van Skate4Air (mijn suiker was geheid te laag geworden als ik het zelf had moeten doen), de organisatie (het was weer top geregeld, met volop verzorging en lekker eten bij de tent), aan al mijn geweldige sponsors! en last but not least mijn schaatsmaatjes en het gehele Air Team, zonder jullie was ik er niet eens aan begonnen dit jaar ;-)

De onlangs ontvangen "Cup met de Kleine oren" is dan ook mede mogelijk gemaakt door alle bovengenoemde mensen! 



woensdag 4 februari 2015

Activity..

Beste blog-lezers van Claudia,

Het is lange tijd stil geweest na het overlijden van Claudia op 7 juni 2014, wat logisch is.. maar de blog heet niet voor niks ZusjesmetCF, al was zij altijd degene die de blogs schreef. 


Ik voel(de) mij niet zo geroepen om te schrijven en zoals Claudia dit deed...tja. Toch was het voor mij al vrij snel duidelijk dat ik de blog van haar zou overnemen zodat deze blijft bestaan.


Al heb ik niet de schrijf "skills" van Claudia, ik hoop dat het toch leuk zal zijn om ze te lezen.. ik zal mij eens gaan verdiepen op google voor blog-tips ;-)


Dusssss tot snel!


Liefs Marieke