Slaperig vermaak

Zo joepie vandaag weer verlost van het infuus!
Drie weekjes gekuurd, volgende week op controle, nog even afwachten wat betreft de effectiviteit ervan. Maar hopelijk zijn mijn crp's (onstekingswaarden) weer wat gedaald.
Nu 's morgens geen wekker meer zetten om de M.eronem aan te koppelen.
Naast de C.eftazidim continu, kreeg ik drie maal per 24 uur een E.asypump M.eronem.
Dus elke ochtend om half acht de wekker om dat bolleke met ab aan te koppelen.
Is zo gedaan hoor, na een week doe ik dat half slapend, routineklusje.

Vanochtend nog leut gehad; om half acht gaat mijn alarm, en toen ontstond er dit dialoog(je):
Bram (al slapende): "doe jij ff open"
Ik: "open?"
Bram: "Ja, laat die mannen ff binnen"
Ik: "Mannen?"
Bram: "Ja, die mannen die voor je infuus komen"
Ik: "uh (whahaha)… nou ik doe het zelf wel hoor, slaap lekker verder"
Bram: "mompelde mompel mompel"

Grappenmaker!
Hoe kom je erbij he, ik zie ze al staan voor de deur, een groepje mannen (in mijn fantasie zijn het dan natuurlijk wel gelijk een soort chippendales in verplegeruniform) "mevrouw, we komen uw infuus verzorgen" hahahaha. Het is soms zo leuk he, slapen naast een man met veel fantasie, slaappraatjes en slaapwandelingen...

Pff housekeeping...

Onze huishoudelijke bezigheden bestaan grofweg uit twee facetten, het schoonmaken en de administratie.
Bram heeft voor beide weinig interesse, begrijpelijk...
Bovendien heeft hij al een fulltime baan, dus weinig tijd.

Nou heb ik op een dag zeeën, wat zeg ik, oceanen, aan tijd! Maar krenterig weinig energie.
De 'standaard' persoonlijke verzorging, zoals ontbijten, lunchen, douchen en omkleden, vreet vaak al de helft van mij energie voor die dag. De restjes D.uracell (ugh ik bezit eerder batterijen van een B-merk) besteed ik iedere dag weer anders. En de ene dag heb ik meer energie dan de andere. Altijd weer een verassing.

Bram en ik verdelen de huishoudelijke taken al jaren op een (voor ons) prima en werkbare manier. Ik ben van de boekhouding, de planningen en agenda's. Bram van het fysieke werk, dus stofzuigen, dweilen etcetera.
Als het even kan, dan doe ik de wc's, was- en strijkwerk, kleine poetsklusjes of koken.
Vandaag heb ik mij maar weer eens gewaagd aan het stofzuigen, met extra zuurstof, en toch viel het behoorlijk tegen… wat een gehijg!

(na twee kamers boven heeft Bram het maar weer overgenomen, me > frustrated)

Nazomeren

Het nazomerse weer van de afgelopen dagen doet deugd.

Hoewel ik nog steeds veel moet rusten, voel ik mij in de loop van de dag best redelijk.

De beperkingen, kortademigheid en snelle vermoeidheid zijn niet echt verminderd na de ab-kuur, maar zoals de artsen al eens hebben aangegeven, behoren deze klachten ook min of meer bij mijn huidige longfunctie. Het is dus vooral streven naar stabiliteit.

Het uit handen geven van diverse klusjes en huishoudelijke werkjes is niet makkelijk, ik heb eigenlijk ook voor veel dingen een eigen manier. Daarnaast speelt het gevoel van 'nuttig bezig zijn' ook een belangrijke rol. Door het steeds minder of eigenlijk bijna niet kunnen werken, mis ik een stukje deelname aan de maatschappij. 

Verder genieten we, rustig aan doen, lekker in het zonnetje zitten...

(oke ik had iets vrolijker kunnen kijken op de foto, maar ik zit hier toch echt te genieten… van zon, warme chocolademelk en… lekker mensen kijken)

Wireless

Heerlijk, na drie weken aan het lijntje te zijn gehouden, letterlijk en figuurlijk, door het infuus,
sinds gisteravond weer helemaal draadloos...
En wat is er dan fijner om op de vroege morgen te genieten van een uitgebreid wasprogramma onder de douche, inclusief linker (voormalig) infuusarm en 100% zelfstandig.
Feel fresh, feel good!

iZzzlaap

Niet erg origineel, deze blogtitel, wel actueel.
Ik ben behoorlijk slaperig de laatste paar dagen, waarschijnlijk ook mede door de antibiotica.
Ik val zowat overal in slaap, wat dat betreft ben ik het tegenovergestelde van A.ndersen's prinses op de erwt.
Maar verder gaat eigenlijk alles wel oke, ik geef maar gewoon toe aan m'n Zzzlaap, nog een dagje kuren en dan ben ik fijn weer draadloos.

So good...

Nog een weekendje, dan zitten er alweer drie weekjes ab-kuren op.

Tot op heden gaat het best goed, ik ondervind weinig last van het infuus. Gelukkig.

Nog steeds dezelfde v.enflon yoepie! (ff afkloppen ondertussen)

Het infuus zit gewoon goed, zo goed dat ik het soms even vergeet haha,

en dan loop ik zonder infuuspomp even uit m'n bed… oeps… oja ik zat nog ergens aan vast!

Zo gaat dat dan, dat is dan weer niet heel bevorderlijk voor het infuus, maar het kan wat hebben.

By the way, Dit nummer is zo goed…

Buren enzo...

Alweer ruim drie jaar wonen we in ons huidige huiske in Altere, met veel plezier en woongenot. En steeds vaker realiseer ik mij, beter een goede buur dan een verre vriend...

en niet alleen vanwege de zelfgebakken koekjes van het buurmeisje, wat natuurlijk heel erg lief is...

Tea Shirt!

Leuk is tie toch...>!?

Knap hoor...

... een bak vol brokjes met daarin verstopt... een pilletje. En jahoor het kleine monster heeft het weer voor elkaar gekregen, hij filtert het er gewoon uit! Alles op..., op één klein pilletje na. Hij heeft er een echte 'hondenneus' voor.
















En hij weet het donders goed, te zien aan die trouwe hondenoogjes. Maarja hoe leg je een hond uit dat het voor z'n eigen best wil is!?
Poging twee, noem het pilletje, een 'koekje'. Dat werkt soms nog wel... maar vandaag niet.
Poging drie, 'the hard way', bek open, pilletje achterin het bekkie, ff wachten... weg pilletje!
Zo en dan is het nu tijd voor het pillen arsenaal van het vrouwtje...

Update #4

Even een update...

Veel veranderingen in en om het huis, qua gezondheid vrijwel geen veranderingen. Enderzijds dus stabiel, maar anderzijds nog lang niet op het niveau wat ik zou willen. Vergeleken met zo'n twee maanden geleden ben ik behoorlijk wat beperkter in het dagelijks leven. Mijn lf is nog niet verbeterd, en het energiepeil is wisselend maar over het algemeen vrij laag.

Een rondje met het hondje kost nu veel meer energie, met name mijn kortademigheid is een straat verder soms te horen... Gelukkig heb ik in de loop van de dag wat meer lucht, wat natuurlijk automatisch resulteert in actiever bezig zijn... Maarja je doet dan dus al snel weer te veel.
Gelukkig pakt Bram veel klusjes op, even als onze ouders. Verder een hoop (positieve) ontwikkelingen op "huisje, boompje, beestje" gebied. Zo heeft Bram de voor- en achtertuin pico bello in orde gemaakt, finito! Fijn! En hij heeft weer een diploma op zak. Super goed!
De Kever is de deur uit, en er staat al een ander wagentje te blinken in de garage. Nu eentje die wel rijdt! Gebruiksklaar, maar ook weer een leuk hobby object voor Bram. Maar ook voor mij... al mag Bram de klusjes uitvoeren, de ideeen voor de nieuwe aanwinst komen van ons beide. Het is een automaatje dus ideaal en relax rijden voor mij. Al zal deze niet voor de dagelijkse ritjes worden.



















Bram had ook nog een leuke fotoklus, tijdens het Racketlon toernooi in BoZ. Tijdens het toernooi zijn lootjes verkocht, waarvan de opbrengst naar de NCFS gaat. Er is 500 euro opgehaald, een leuk bedrag, en alle beetjes helpen. Ook nog wat aapjes verkocht...













Oja en Bram had laatst iets cadeau gehad en daar zat wat reclamemateriaal bij, en dat ligt nu bij ons op bed...

Grappenmaker...





























Tja ja, net echt...

Renovatie project...

van duifjes. Jaja ik ben al twee dagen getuige van een grondige renovatie. Twee duiven hebben circa drie weken geleden een nest gebouwd in onze blauwe regen. Vervolgens hebben ze zeker twee weken op het nest gezeten, maar zonder resultaat. Geen eieren of kleine duifjes te zien...

Vervolgens was het dagen rustig en nu hebben ze schijnbaar besloten om het nestje te renoveren. Gelukkig, want ik heb het nest gezien, en het was bouwtechnisch onverantwoord. Inmiddels is vader en/of moeder duif druk in de weer om de gebreken aan het nest te herstellen. En zouden er dan binnenkort toch kleine duifjes komen?

Een spy pic van de constructor...

De(a)r Käfer

...hij is verkocht! Een dubbel gevoel, een leuk ding maar er zat (voor ons) nog teveel werk aan. En aangezien het Bram niet aan hobby's ontbreekt, is het kiezen of delen. Gelukkig krijgt de Kever een goed nieuw thuis, ook in Brabant! Wellicht krijgt ie daar de verdiende aandacht.

Klinkers & Co

Het is bijna zover, onze achtertuin gaat op de schop! Daar het nu nog een mengeling is van motieftegels, cobblestones en betonklinkers, moet het straks omgetoverd zijn tot een mooi samenhangend geheel. Het liefst natuursteen...

Met de eigenlijke gedachten dat we de oude, toch zeer gevarieerde bestrating, "niet aan de straatstenen kwijt zouden geraken", heb ik ze toch maar gratis aangeboden op M.arktplaats. Wie niet waagt, die niet wint. En floeps na enkele uren al een dolenthousiaste geinteresseerde. Nou wij blij en zij blij. Dus nu kan alles eruit, dat wordt een paar weken vertoeven in een grote zandbak. En dan hopelijk van de zomer genieten van het zonnetje, chillen (misschien voorzien van een nieuwe tuinset) vanaf ons nieuwe terras.

(sorry verder geen boeiend nieuws, nog steeds afwachtend op de screeningsweek uitslagen...)

Bestuursobesitas...

...een tikje bestuurlijke vetzucht ofwel bemoeizucht..., gecombineerd met een lichte dosis controlling en huiselijke management accounting!
Oei dat klinkt niet zo best, maar volgens mij heb ik er in lichte mate wel last van, op huishoudelijk/administratief niveau dan. Eh waarom...

Het is vrijdagavond, ik kom thuis na een drukke vermoeiende week uit het Eramsus MC.
Zodra ik de deur hier weer binnenstap begint het eigenlijk al.
Op tafel ligt mijn 'to do' lijstje... tja daar is in de afgelopen week weinig op afgevinkt. Ik begin eigenlijk vrijwel gelijk met het wegwerken van alle vuile was uit het ziekenhuis, en ik ruim mijn spullen weer netjes op. Heel veel dingen gaan automatisch evenals de (na)vragen bij Bram; Wanneer is Herby voor het laatst uitgeweest? Wanneer heeft Herby voor het laatst gegeten? Heeft de vaatwasser aangestaan? Is er nog post? (waarschijnlijk niet, want Bram neemt de post altijd op mijn verzoek mee naar het ziekenhuis en als het lichamelijk gezien ff kan dan gaat de administratie daar gewoon door)

Ik heb gelukkig wel een man die mij heel graag helpt, maar bij mij moet natuurlijk alles weer gelijk. Met opruimen heb ik weinig geduld, dus doe ik het net zo lief zelf. Zolang ik het zelf nog kan, why not. Nou en ik heb het geweten, want vrijdagavond was ik echt helemaal op. Eigen schuld dikke bult!

Zaterdag vrij vroeg weer op. Samen met mijn ma richting de stad, gezellig! Natuurlijk met de rolstoel, maar ook dat bleek achteraf nog erg of eigenlijk te vermoeiend te zijn. In de stad viel ik al half slapend uit de rolstoel en eenmaal thuis gelijk in bed gekropen... En 's avonds werd het er niet beter op. Ik voelde mij futloos, koppijn, keelpijn, koud, warm, koud, warm, spierpijn en heeel moe en daarbij kreeg ik ook nog lichte verhoging. Shit happens, maar ook dat had ik misschien wel aan mijzelf te danken. Had ik teveel gedaan? Of waar kwamen die verschijnselen nu weer vandaan? Had ik toch een virusje uit het ziekenhuisland meegekregen? Nouja ik voelde mij in ieder geval knap beroerd... en help! er lag nog administratiewerk! Ik kon het niet laten en ben toen half kruipend de laatste post en rekeningen gaan halen om deze vanuit bed te lezen enzovoorts. Maarja daar kwam dus niets van... in slaap gevallen.

Vervolgens word ik zondagochtend wakker en gelukkig voel ik mij beter. Dus... gelijk maar even alle administratie afgwerkt.
Delegeren kan ik overigens ook wel, alleen ik doe graag alles zelf. Waarom?
Misschien heb ik voor veel dingen een 'eigen' manier, misschien geeft het mij een gevoel van nuttig zijn in combinatie met het idee: ik kan dat zelf! nog wel. Niet alles aan een ander willen en moeten vragen. Ik heb hulp genoeg, en ook een man die heel veel kan dus dat is het probleem niet.

Moraal van mijn verhaal... (Cf-eigen of niet?):
Steeds vaker loop ik tegen het feit aan dat ik geen of weinig controle heb over mijn gezondheid en lichaam. Wellicht maakt dat het, dat ik graag over vele andere dingen wel controle wil hebben. Ik leef met de dag en geniet van elke dag! Maar alles in en om huis op orde hebben, in control, geeft mij rust. Gelukkig heb ik (schoon)ouders en een man die mij daarbij helpen.

N' un Appel...

Na lang wikke en wege dan eindelijk een nieuwe peecee!
We hebben nog de laptop, dus echt haast was er ook niet bij geboden.
Maarja onlangs waren we bij de M.ediamarkt,
en liepen voorbij de i.Mac, en het klikte meteen,
we moesten 'm wel adopteren!
Dus nu hebben we n'un A.pple staan, en het werkt perfect!

Wat betreft de gezondheid... dat gaat nog niet echt geweldig,
zzzlapennnn, hele dagen kan ik!
Vandaag ontving ik het schema voor de screening week, Wow dat wordt behoorlijk intensief!
Mijn zuske ligt sinds gister weer in het EMC (terwijl ze net drie weken kuren achter de rug heeft)...

Mocht iemand haar van post willen voorzien, hierbij het adres:
Erasmus MC Rotterdam
Afdeling SV (longziekten) kamer 2.03
T.a.v. Marieke van Broekhoven
Postbus 2040
3000 CA Rotterdam

G-factor

ofwel General Intelligence - factor. Die heb ik getest, samen met Bram. Afgelopen woensdag hebben we deelgenomen aan de Nationale IQ Test 2011 op BNN, gewoon lui vanaf de bank. Ik kan alvast verklappen dat ik in ieder geval mijn IQ nog veel moet trainen, voor zover dat kan, wil ik in de buurt komen van de score van winnaar Marc de Hond. Ik vond de moeilijkheidsgraad van de diverse onderdelen sterk verschillen.

Op internet heb ik het een en ander gelezen over IQ, gewoon uit nieuwsgierigheid. En er bestaan twee verschillende theorieën.

"De eerste veronderstelt dat er één algemene capaciteit is (dus de g-factor), de andere veronderstelt dat er sprake is van meervoudige intelligentie. Dus dat er verschillende vormen van intelligentie zijn die los van elkaar staan." bron: www.iq-test.nl.

Verder hangt IQ ook samen met EQ, althans een EQ draagt voor een belangrijk deel bij, in het functioneren van een persoon binnen de maatschappij. Tja en zo kun je nog wel verder discussiëren en filosoferen over intelligentie en IQ. Wat in ieder geval bewezen is en erg belangrijk: mensen met een hoog IQ zijn gemiddeld genomen niet gelukkiger dan mensen met een lager IQ.

De uitkomst van de IQ test 2011 voor mij was 110, weer verslagen door Bram, hij had een score van 119. Net als bij het PS3 spel Buzz is Bram de nummer 1!

Misschien moet ik toch de Nintendo DS lenen van mijn ouders, dan kan ik Brain training oefenen...

Hippopotomonstrosesquippedaliofobie

...dit woord kwam ik tegen. Ik dacht Wauwww dat is een vervelend woord! En dan... de betekenis ervan:

Hip·po·po·to·mon·stro·ses·quip·pe·da·li·o·fo·bie (voor de uitspraak):
Angst voor lange woorden.

Volgens mij krijg je spontaan Hippopotomonstrosesquippedaliofobie, bij het woord Hippopotomonstrosesquippedaliofobie... Ironisch!

Hippopotomonstrosesquippedaliofobie wordt trouwens ook wel Sesquipedalofobie genoemd.

Buzzer de Buzz

Finally! Een PS3 game gevonden die ook ik! leuk vind. De spelcomputer was vooral bram z'n kindje, maar sinds de komst van Buzz, neem ik 'm ook weleens, best wel regelmatig, in beslag.
Tegenwoordig speel ik het ook online met m'n 'Buzz-vrienden', tja toch een leuke uitvinding als je met regelmaat aan de bank gekluisterd zit en weinig energie hebt.
Alleen frustrerend dat Bram zo vaak wint...
















And: Ben nu vijf dagen aan 't kuren, en ik voel mij best redelijk! Het is te hopen dat dit gevoel zich doorzet. We will see.

Mixtuur kuur...

Jatoch... dan maar weer eens een mixtuurtje proberen! Na een paar dagen veel hoesten, hoesten en nog eens hoesten, benauwd en kortademig zijn, toch maar de arts geraadpleegd. Het advies; starten met een kuurtje. Dus de komende twee weken D.oxycycline en C.iprofloxacine, hopelijk gaat het z'n werk doen...

Nieuwe kuur avonturen,
het bouwen aan verdedigingsmuren,
weg met die beestjes,
klaar met die kwelgeestjes,
Beste ab,
hopelijk werk je mee,
en doe je je best,
zorg dat je die beestjes wegpest!

Een wintervachtje...

En nee dan heb ik het niet over Herby z’n vachtje…
Helaas krijg ik na inmiddels ruim een jaar Prednison-verbruik onderarmen die mij sterk doen denken aan die van Bram. Dat zegt al genoeg denk ik…
Wat eerst donzig blond was, is nu veranderd in een minder vrouwelijke look.
Tja in medisch opzicht geen ernstige bijwerking, maar cosmetisch gezien ben ik er niet zo blij mee. Inmiddels gebruik ik de prednison nu ruim een jaar in onderhoudsdosering met af en toe een stootkuurtje tussen door. En na een jaar heb ik nu toch wel enigszins last van diverse bijwerkingen. Dusja laat de zon maar komen, misschien dat het dan wat bleekt of toch maar harsen?

Ter inllustratie;















Oke dit is wat overdreven... ;-)

Bij deze blog geen foto van mijzelf, uit zelfrespect laten we maar zeggen.